علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج ،۲۱ آبان ۱۲۷۴ خورشيدی در دهکده

یوش بخش بلده شهرستان نور استان مازندران به دنیا آمد. وی بنیانگذار

شعر نو فارسی است. "شعر نو" عنوانی بود که خود نیما بر هنر خویش نهاده بود.

 پیش از علی اسفندیاری افراد دیگر، چون ابوالقاسم لاهوتی، تقی رفعت و ...

بیرون از قالب های رسمی اشعاری سروده و منتشر کرده بودند. ولی نیما

کسی بود که با دقت زیاد و صرف وقت ،بسیار آگاهانه تمام بنیاد ها و ساختارهای

شعر کهن فارسی را به چالش کشید. نیما خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده

فراگرفت.دوازده ساله بود که به همراه خانواده عازم تهران شد و در مدرسه

عالی سن لویی مشغول تحصیل شد پس از مدتی با تشویق یکی از معلم‌هایش

به نام نظام وفا به شعر گفتن مشغول گشت و در همان زمان با زبان فرانسه

آشنایی یافت و شعر گفتن به سبک خراسانی را شروع کرد پس از پایان

تحصیلات در مدرسه سن‌لویی نیما در وزارت دارایی مشغول کار شد. اما پس

از مدتی این کار را مطابق میل خود نیافت و آن را رها کرد در سال ۱۳۰۵

با عالیه جهانگیر ازدواج کرد وی که در این زمان به دلیل بی‌کاری خانه‌نشین

شده بود در تنهایی به سرودن شعر مشغول گشت و به تحول در شعر فارسی

می‌اندیشید اما چیزی منتشر نمی‌کرددر سال ۱۳۰۷ خورشیدی محل کار همسر

نیما به آمل انتقال پیدا کرد. نیما نیز با او به این شهر رفت. یک سال بعد آنا

به رشت رفتند. علی اسفندیاری در سال ۱۳۰۰ خورشیدی نام خود را به نیما تغییر داد

 نیما به معنی کمان بزرگ است. او با همین نام شعرهای خود را امضا می‌کرد.

نیما در  منظومه قصه رنگ پریده را که یک سال پیش سروده بود درهمان

سال در هفته‌نامه قرن بیستم میرزاده عشقی به چاپ رساند. این منظومه

مخالفت بسیاری از شاعران سنتی و پیرو سبک قدیم مانند ملک الشعرای بهار

و مهدی حمیدی شیرازی را برانگیخت و شاعران سنتی به مسخره و آزار وی

دست زدند نیما پس از مدتی به تدریس در مدرسه‌های مختلف از جمله مدرسه

عالی صنعتی تهران پرداخت وی در دی ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله

تهران به خاک سپرده شد. سپس در سال ۱۳۷۲ خورشیدی بنا به وصیت وی

پیکر او را به خانه‌اش در یوش منتقل کردند.

مزار او در کنار مزار خواهرش ، بهجت‌الزمان اسفندیاری  و مزار سیروس طاهباز

در میان حیاط جای گرفته است.(طاهباز نویسنده و مترجم بود و در طول سی

و پنج سال ،به گردآوری بیش از بیست هزار برگ از دست‌نوشته‌های نیمایوشیج

پرداخت و با انتشار بیست و سه دفتر ، توانست مجموعه کامل شعرهای نیما

و آثاری درباره او را منتشر سازد.وی در طول زندگی خود چند بار جوایز مختلف

ادبی را از آن خود کرد

  آثار نیما یوشیج: قصه رنگ پریده    _منظومه نیما _     خانواده سرباز    _ای شب

 افسانه        مانلی         _افسانه و رباعیات            _ماخ اولا                 _شعر من                    شهر شب و شهر صبح _ناقوس قلم انداز       _فریاد های دیگر

 عنکبوت رنگ            _آب در خوابگه مورچگان               _مرقد آقا (داستان)                       _کندوهای شکسته (داستان)            _آهو و پرنده‌ها (شعر و قصه برای کودکان)                       _توکایی در قفس (شعر و قصه برای کودکان

در پیله تا به کی بر خویشتن تنی              پرسید کرم را مرغ از فروتنی

تا چند منزوی و در کنج خلوتی                 در بسته تا به کی در محبس تنی

در فکر رستنم پاسخ بداد کرم                  خلوت نشسته ام زین روی منحنی

هم سا ل های من پروانگان شدند               جستند ار این قفس گشتند دیدنی

یا سوخت جانشان دهقان به دیگران        جز من که زنده ام درحال جان کندنی

در حبس و خلوتم تا وارهم به مرگ              یا     پر بر    آورم       بهر      پریدنی

اینک تو را چه شد که ای مرغ خانگی            کوشش نمی کنی پری نمی زنی

 تابنده ی چه ای وابسته ی که ای                  تا کی اسیری  ودر حبس دشمنی